Zgodnie z przepisem art.101 § 3 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko. Przepis ten jest przejawem dbałości ustawodawcy o ochronę majątkowych praw dziecka, przewiduje bowiem sądową weryfikację zamierzeń rodziców dotyczących rozporządzania majątkiem małoletniego. Czynność prawna przekraczająca zakres zwykłego zarządu, dotycząca majątku dziecka, dokonana bez zezwolenia sądu opiekuńczego jest czynnością prawną bezwzględnie nieważną zgodnie z dyspozycją przepisu art. 58 § 1 Kodeksu Cywilnego. Wedle tezy uchwały pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego – zasada prawna z dnia 30 kwietnia 1977 r. w sprawie o sygn. akt III CZP 73/76, stanowiącą w istocie wykładnię przepisu art.101 § 3 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego : Rodzice mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego przewidzianego w art. 101 § 3 KRO nabywać dla małoletniego dziecka nieruchomości na podstawie darowizny w stanie wolnym od zobowiązań wobec darczyńcy lub osób trzecich. Przy czym nawet obciążenie darowanej bez zgody sądu opiekuńczego nieruchomości służebnością drogi koniecznej nie powoduje nieważności darowizny jeżeli wpływ tej służebności na wartość nieruchomości jest znikomy. Albowiem tego rodzaju służebność nie jest zagrożeniem dla interesu obdarowanego, gdyż nie skutkuje istotnym pomniejszeniem wartości przedmiotu darowizny, i tym samym nie rodzi obaw o umniejszenie aktywów obdarowanego(por.: uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 10 kwietnia 2025 r., wydanego w sprawie o sygn. akt I CSK 399/25,(publ. Legalis numer: 3204833).
14.05.20225 r.