Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 627 kodeksu cywilnego: „Przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia”. W orzecznictwie sądowym jak i w nauce prawa, przedmiot umowy o dzieło jest określany jako rezultat pracy fizycznej lub umysłowej, materialny lub ucieleśniony materialnie, posiadający cechy pozwalające uznać go za przedmiot świadczenia przyjmującego zamówienie (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2003 r., w sprawie o sygn. akt II CKN 269/01, publ. OSNC 2004 Nr 9, poz. 142). Wykonanie dzieła przybiera najczęściej postać wytworzenia rzeczy, ale może także polegać na dokonaniu zmian w rzeczy już istniejącej, jej naprawieniu, przerobieniu lub uzupełnieniu albo na rozbudowie rzeczy, połączeniu z innymi rzeczami, dodaniu części składowych lub przynależności (zob. wyrok Sądu Najwyższego: z dnia 22 czerwca 1976 r., o sygn. akt II CR 193/76, publ. OSPiKA 1976 Nr 11-12, poz. 194).W przypadku umowy dydaktycznej(np. umowy o przeprowadzenie cyklu wykładów) z reguły wymagane jest staranne działanie, które w istocie nie prowadzi do osiągnięcia określonego, indywidualnego rezultatu. Zatem w przypadku gdy z zawartej umowy dydaktycznej nie wynika aby działania przyjmującego zamówienie miały doprowadzić w przyszłości do konkretnego, indywidualnie oznaczonego w umowie rezultatu to taka umowa nie będzie posiadała cech umowy o dzieło, a jedynie umowy o świadczenie usług, do której mają zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia (art. 750 kodeksu cywilnego (zob. postanowienie SN z dnia 7.10.2020 r., w sprawie o sygn. akt II UK 329/19, publ. Legalis nr 2494310 ), postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie o sygn. akt I USK 77/24,publ. Legalis numer 3204955).
28.05.2025 r.